Dile kolay, 2006'daki malum olaydan sonra Serie B'ye düşürülen ve ardından tekrar Serie A'ya çıkıp yeni bir toparlanma sürecine giren bir kulüp. Bu süreçte hak ederek kazandığı 2 şampiyonluğunun yanı sıra birçok yıldızını da kaybeden bir kulüp.
Son iki sezonunu hayal kırıklığıyla 7. olarak bitiren bir takım. Bütün bunların ardından yeni bir hocayla, kendi içerisinden yetiştirdiği Antonio Conte ile çıkılan yeni bir yol.
Conte'nin kendi gibi genç ve dinamik bir ekiple işe koyulması. Sezon boyu sergilenen kimi zaman süper kimi zaman durağan ama asla yılmayan bir hırs ve azim. Yaşayan efsanemiz Del Piero'nun sezon sonuna doğru adeta depara kalkışı ve Buffonuyla, Chiellinisiyle, Vidaliyle, Quagliarellasıyla, Giaccherinisiyle, Bonuccisiyle, Boriellosuyla, Pirlosuyla, Matrisiyle, Lichtstieneriyle ve adını sayamadığım bütün yıldızlarımızla ayrıca yeni yapılan mabedimiz ve de en önemlisi takımını asla yalnız bırakmayan muhteşem taraftarımızla sonuna kadar hak ettiğimiz bir şampiyonluğu kucakladık hepbirlikte.
Cagliari deplasmanındaki o muheteşem anlarla başlayalım dilerseniz,
MUHTEŞEM TARAFTARIMIZ
Kazanılan şampiyonluğu sonuna kadar hak edenler,
VE NAMAĞLUP ŞAMPİYONLUK
Geçen hafta şampiyonluğu kazandık kazanmasına ama en önemli hedeflerden birisi de ligi namağlup şampiyon bitirmekti. Çok şükür bugün ligin kapanışını Atalanta önünde Marrone, Del Piero ve Barzagli'nin golleriyle 3-1 kazanarak yaptık ve o muhteşem şampiyonluk coşkusunu mabedimizde bütün taraftarlarımızla doyasıya yaşadık.
Belki de bütün bir sezonun özetiydi bu resimler. Ama birisi vardı ki işte o birisi bütün Juventus taraftarlarının bilhassa da benim gibi 90lar ve 2000ler kuşağının en büyük kahramanı olan büyük kaptan. O kupa en güzel onun ellerine yakıştı.
Şimdi bir kupa daha kaldı alınacak. Haftaya bugün yani 20 Mayıs Pazar günü Napoli karşısında İtalya Kupası için mücadele edeceğiz. Hadi Juventus, bu muhteşem sezonu Coppa Italia ile taçlandıralım.
Son olarak yine yeni yeniden ve daima,
FORZA JUVE!!!
